زن ها آداب خودشان را دارند

سکوت مداوم شاه ماهی از این ور

و دختری زیباتر در آن ور دنیا

زن ها همیشه تحت فشارند ...

بحران پارک کردن یک رنو در بیابان ...

اما

تاول تاول نشسته در چشم و جان شان

از فینال جام یوفا .

زن ها همیشه ستم خوارند ...

( افسانه ! افسانه !

شبی که حلقه ات را درآوردی

پرت کردی و رفتی

من داشتم آدمی در تنور می پختم

که با دستانی اضافی

خنج بزند به بادها

و البته چهارم مرداد بود )

در حالی که زن ها

آتشفشانی زیر و رو هستند ،

روایاتی معتبر

در نامه های باقی مانده

از ناخدایی که به دریا رفت

و دریا ، خود ، رفته بود .

زن ها همیشه از درون به درون می ریزند ...

( سپیده ! سپیده !

شبی که با کفش ورزشی ات

زدی به صورتم

و " مرتیکه ی احمق ! " شدم برایت

از قرن ها قبل

هندوان مرا می پرستیدند

و صدای قافله ای

در اتاق خالی ام هلهله می کرد )

اما آن ها همیشه کج کج نگاه می کنند

و در مسیر نسیم اند

که گونه های تازه ای از شیر

کودکان چل ساله را بخواباند به وضع مجازی.

زن ها همیشه لبنیات اند

صبحانه اند و تا شام ، سیر نمی کنند

چرا که آداب خودشان را دارند .